straszne-bobo

trupon

2011-12-19T10:16:00.000-08:00

słup soli

2010-12-12T17:03:00.000-08:00

nagnij-pomnij-zemnij

2010-12-09T08:48:00.000-08:00

...nagnij-pomnij-zemnij...

Przewieprz pokój

2010-12-09T08:44:00.000-08:00

Duszno duszno -
tusz gęstnieje
w szkło.

Okno pchnij
rozepnij
pniem dwóch rąk.

Przewieprz pokój
przegoń tu prze
-ciąg.

I niech
świeży brzęk
powieprza -
chlust (!)
zakrztuszenia wytrze
krzynę
z pluszu ust.

SZKŁA OKO RE(A)KCYJNE

2010-09-20T13:00:00.000-07:00

nokto-Wizyjne
obozy
de-Koncentracyjne

na skroni
na dłoni
na błonie
dziewięcio
-dziewiczej
kliszy
proto
foto
bo to
-graficznej
na której
zezuje
ze zzuje
z złych ujęć
czujny źrenicy
cień

padł dzień
w objęcia
zaśnięcia
z zagięcia
przegubu
przelęk
-nięcia
przy
-klęknięcia
pod
-progowo
na
-łogowo

Szach
A mat
-nia
nie
wygięta
upięta
ujęta
w kadrze
że ka
że ta
że ma
-jętne
zapięte
za piątą
za pięte
Ach
I
Lesa
(iksa)

Elipsa
Psa
Mać.

2010-09-04T09:59:00.000-07:00

Zmurszały Iglak

Makary Kredołamacz (Z cyklu: Baja dla sierżanta H)

2010-06-13T15:47:00.000-07:00

W każdym zwykłym, dużym mieście
serca łamie ktoś niewieście,
ktoś przy kawie łamie lody,
lub łamie kanon urody.

Również, stety lub niestety
drukarze łamią gazety
szaławiły łamią prawo
a narciarze - kości żwawo.

Za to - w naszym mieście szarym
żył Kredołamacz Makary.
Nosił sandały i dredy
obsesyjnie łamiąc kredy.

Bezszelestnie się zakradał,
potem raptem do szkół wpadał
aby w obłąkańczym pędzie
kredy szukać węsząc wszędzie.

Potrafił napytać biedy,
kradnąc cały zapas kredy
w liceach i podstawówce
w zawodówce i zerówce.

Szukając nowej podniety,
grabił uniwersytety.
Nie ma wykładów i ćwiczeń
wzorów, wykresów, obliczeń.

Dzieci chodzą na wagary
Kradnie kredę nasz Makary.
Chcą mu już połamać gnaty,
chcą ucapić i - za kraty!

W końcu miarka się przebrała
Straż zakałę wtem złapała
odwieźli go do szpitala,
by oleju w głowę nalać.

Grzeczny, przebrany w piżamę
kontempluję białą ścianę.
Kredę oddał, zjadł tabletki,
Ale zaczął łamać... kredki.

Jan Maria Urwiguzik (Z cyklu: Baja dla sierżanta H)

2010-06-09T16:41:00.000-07:00

W dużym mieście, jakich wiele
pośród szarych, zwykłych ludzi
w kamienicy, przy ulicy
żył Jan Maria Urwiguzik.

Nie mordował, nie napadał,
nie mieszał się w politykę;
z jedną rzeczą wszak miał problem -
maniakalnie kradł guziki.

Był postrachem elegantów,
u pań budził przerażenie.
Szarpiąc za ubrania poły,
siał w odzieży spustoszenie.

Tłamsił kurtki i płaszczyki,
futra, surduty, koszule.
Każdy nowy, ceny guzik,
do kieszeni wsuwał czule.

Odzieżowych, pasmanterii -
sklepów odwiedził bez liku;
wpadał tam z obłędem w oczach,
odpruwając garść guzików.

I nie żaden urwipołeć,
lecz Jan Maria Urwiguzik
po swym mieście, jakich wiele,
szalał pośród zwykłych ludzi.

2010-05-31T13:02:00.000-07:00

ryje rudą ranę
rozgniewanej ręki ruchem
razy rozdzielając
raptownie i głucho

broń
o skroń pociera
skroń - o dłoń

woń dziką wydziela
dziesięciokroć dźgając
ciało cios dziurawi
z krwi dzianinę tkając

łka
gdy skra-
wa skóry kraj

czerwień czule czyta
z kart rozdartej tkanki
czwartej części serca
martwej już kochanki

2010-05-24T15:32:00.000-07:00

Z cyklu: PRZYSŁOWIA SĄ JĘDRNOŚCIĄ RAROGÓW

Kolokwializmy dodają charyzmy
A amfibrachy - ubawu spod pachy.

2010-05-19T07:54:00.000-07:00

Na kazalnicy lico wyblakłe
lśni nieposłusznie w mroku kościoła
gdy ciżba z lękiem podniesie źrenice
z krtani wyleje się ogień i smoła

krosty na duszy i próby wody,
liszaje na ciele, karmin na cieniach
szarańcza w kieszeni, plamy na słońcu,
robak w pszenicy, zgorzel jęczmienia

ciepły od grzechu klips nierządnicy,
apokalipsa dnia powszedniego
czerwone księżyce, rozgrzane żelaza,
z ryby wyjęty pierścień Lewiego

Gdy tłuszcza w drżącym kurzu zastygła
w strachu pogasi jasność spojrzenia
na kazalnicy lico wyblakłe
pieczęć położy na martwych sumieniach

2010-05-19T06:39:00.000-07:00

Kanapa, Panama, sterownia i proch
Rzuciwszy ścianą o zielony groch.

2009-10-22T11:42:00.000-07:00

i jak siedem-zgrzebeł

i jak dzięcioł-pięcio (linia. Krzywa)

i jak żaluzje z chleba korkowego

2009-10-16T07:12:00.000-07:00

Od kota po cara, od myszy po Króla,
U rąk zwisa rękaw, a u nogi kula

Enancjosemia

2009-10-16T07:08:00.001-07:00

Jeśli ze słów sklecisz strzemię,
Wytkną Ci enancjosemię.

PÓŁGRZACZ KAPEUSZ-NIKT

2009-10-14T13:33:00.000-07:00

Kapelusz-Nikt za uszami
Kurz wytarłszy stu dwuletni
Różem mdłe policzki mami:
Ci ukryci nie są szpetni.

Ci pod pluszem poskrywani
Kapelusza, co dusz kryje
Zastęp, z niewidzialnej są utkani
nici, co to szeptem szyje.

Kapelusz-Nikt za uszami
Opuszkami gładzi kuszę
Którą śmierć pluszowa napnie
kiedy nić wyszuka duszę

Gdy zagra na swej cięciwie.
Pod fedorą zadrga puszek
nad wargami tych ukrytych,
mnących cień pod kapeluszem.

2009-06-08T09:39:00.000-07:00

Chrust za biustem, zgliszcza w paszczy
Nosiwoda paśca taszczy
pół. Nie jest lekko palcem kręcić,
Kiedy w gardle śrut się wierci.

ROZ-BRAT

2009-06-07T11:11:00.000-07:00

Przed-trzask po-trzask
Myśl pod miotłą
Po klask przed klask
Z łba wy-miotło

Roz-brat psu-brat
Wzrok w mrowisku
do tykwa drat
hen bo blisko.

Po-strach wy-strach
Pięć w kądzieli
wy-strych nad-strych
Tak w nie dzieli.

Autonocholik trzysta dwa

2009-05-19T11:09:00.000-07:00

W gębie siedmiozębatej
spadachronik
pełen błota
płoni chęć
karo luk, lot-nikt pik
spod powiek wąż
łuska, brak,
szadź złota.

W jednokomórce burej
autonocholik
krusząc paluchem
rtęć z źrenicy grze-
je
za mało by mało, za dużo by zbyt
spod kopca wrze
luk kier, pik lot pik nikt.

Znikł?

Nikł.

2009-05-14T14:51:00.000-07:00

Wieść gdzieś w śniegu niesie chłód
że pokutnik zimna wrócił
by odrzeźbić z duszy brud
aby urok w mrok obrócić.

Spadł na kamień złym ciężarem
Z ciała lodu wyciął krę
Szyjąc w chłodzie białą karę
Odemknął od piersi skrzep

Gdzie sześcioramienna wina
stygła w żyłach piekąc mrozem
Gdzie łuk żył lód napinał
wystukując tętnem grozę

Lodoszreń przetarłszy z wnętrza
Pokutnik w Nikt byt zastyga
Krwawe płatki z serca piętrzy
Białe serce śnieg czerwony
Czerwień śniegu w bieli miga.

2009-05-05T10:14:00.000-07:00

Kuśtyk w paśnik
idzie rzeź-
nikt
idzie mnąc
spoconą dłonią
noża trzon.

Capstrzyk, wdarł krzyk
niza kaźń
na nic
niza klnąc
z otchłani gardła
chęć - nie bądź.

W matecznik zapatrzył
oka kres
spojrzenie wszył
skuł wokół brew
ostrząc ją czule
by rozpruć szew.

2009-04-11T01:39:00.000-07:00

Trzmiela zjesz w supermarkecie -
Ujrzysz zimą czarne dziecię.

2009-04-04T15:41:00.000-07:00

Koń i Ecznie
jeszcze raz.
Paź już posłany
po głaz
klęka
na rękach
a rzucić - jest jeden raz.
Zmówiony z tymi,
co wraz
każą - nie patrzę wiec,
ja również,
ale raz.

Zagięcie
gdzie
mieszkań właz.
Kadź już najęta
a
paź-paw
roztacza kaleczy.
A kysz!
Spóźniony w kamaszu,
co spazm
w skórze zwietrzałej;
ja też
zwierz.

Po
nieważ,
masz
na lepkim reku,
postronku z dłoni
koronki z tych,
co ich broni
albo i zaraz, zamaż
papilar na
gładzonej ich.
Siej,
prosto na twarz.
(ja też
zwierz).

2009-03-28T10:02:00.000-07:00

Prawo OMa (nazwa poch. od inicjałów twórcy) mówi, że natężenie uwiądu stałego I jest protekcjonalne do miałkiej siły elektroorganozleptycznej w ob-wozie zapiętym lub do różnicy Kotencjałów (napięcia pępka elektrycznego gorza wę wę -dkarza -orza[?}) między końcami mięśni połogu nie zwierającej źródeł sitwy elektrokrytycznej. Prawidłowość tę odkrył w 1917 roku niemiecki fizyk, z zamiłowania hodowca jednego strusia i zagorzały fan grupy pseudonaukowej "Postantyprekonceptualizm", profesor politechniki w Norymberdze i uniwersytetu w Monachium Ornard Mus.

Można ją opisać jako:

I struś U

Współczynnik proporcjonalności w tej relacji nazywany jest końduktancją, oznaczaną przez K/Kura OMowa

I = KU struś kura

Odwrotność końduktancji nazywa się elektrycznym sadłem:

frac{1}{Kura} = R (struś)

Dalsze badania pokazały:
I = AK? A Kura Omowa ? (0 struś)
I = AKaT? A Kuraka mowa? (struś???)

Co dowiodło, że Kura Omowa jest Akurat Omowa:

I = AKO AKuraT Omowa (-struś)

Prawo to jest prawem doświadczalnym i jest dość dokładnie spełnione dla ustalonych warunków.
Powyższe równanie jest prawdziwe tylko jeżeli ośrodek głodzący prąd nie porusza się w polu tytoniu lub buraka cukrowego.
Akurat Omowa czy też Kurę Omową pokazano w 1921 roku w Norymberdze, gdzie wzbudziła powszechny szacunek i dozgonną wdzięczność.
Ornard Mus zmarł podczas upadku pod murem berlińskim i nie żyje do dzisiaj.

2009-03-28T09:27:00.000-07:00

Komandowat paradom budu ja,
na czele szparkich weselników;
i lać, gdzie podziej jakąś brać,
do dzbanów, szklanic i nocników.
Żebro weselne obgryziem w mig,
kwiaty powiędną, ugnie się stół;
i pannie młodej wyssiemy szpik,
by dwie połowy zjeść pół na pół.
Komandowat paradom budu ja!
Zawęźcie za mną pijany krok
aż zemrą serca, co w nich cos drga.
Az białe się w czarne, a świt we mrok.
Komandowat paradom budu ja!
Przez próg przeniosę bezwład tych ciał,
co chciały ustrzec się zimna i zła
lecz zgubił je czczy szczęścia szał.

[Z cyklu: Pitaval leśnych ludzi.]

2009-03-27T16:37:00.000-07:00

Widzieć lubrykanta,
masz unikać Kanta.

2009-03-23T09:07:00.000-07:00

Kapie piekarz krwią i mąką
lepiąc w palcach chleb uparcie.
Łzawą dlań zawsze rozłąką
Oddać chleb ów na pożarcie.

Kwas dzieżę z ciastem załzawi
Łzy zakwaszą ciasto w dzieży
Ręce w mące drżą. Azaliż,
mąk piekarza nikt nie zmierzy?

W szale, bólu i rozterce,
w szaleństw paraliżującym gąszczu
Piekarz z piersi wyrwał serce
i zanurzył w bochna miąższu.

[Z cyklu: Rozterki klasy robotniczej].

2009-03-21T09:58:00.000-07:00

Kundle mają ruję, gospodarz prątkuje.
Znajdziesz prątka w mleku - spodziewaj się czeku.

[Z cyklu: Przystopie mądrością rarogów].

2009-03-21T03:56:00.000-07:00

Krzepną rzęsy już na stawie
na krzyż w pędach oplecione.
Pląs podwodny też w obawie
cichnie
gdy nadpływa na ogonie
Bobo-Ryba, co oddechem,
rozpoczyna krwawą pogoń;
rozkoszując się swym grzechem,
napawając duszną trwogą,
którą wznieca u istoty
każdej co pod wodą żyje.
Lśnią na tafli ryb pokoty,
Potwór zimną krew wypija.

2009-03-20T10:06:00.000-07:00

To kalambur jest niezgorszy
Jak sklecić karmnik dla dorszy:
czy im śrut sadzić w gardzieli
czy indyczyć o niedzieli.
Otóż sposób obrzydliwy,
kryją pęta trzewi ryby,
które w supeł zaplecione,
kreślą odpowiedź ogonem.

[Z cyklu: Pocieszenia niepotrzebne ale urokliwe.]

2009-03-20T09:41:00.000-07:00

Skrzat batogiem trzasnął w lędźwie,
krzycząc hożo w hen-ostępy
tracąc łeb swój w dzikim pędzie
rzucił nim w gęstwinę kępy.
Łeb stracony tkwił cierpliwie
snując miałkie dość fantazje
mocząc mordę w ciepłym piwie
i planując apostazję.
Na nic jednak jest czekanie,
kiedy ciało cwał oddala.
A secesja łba od reszty
udaremnia trud bęcwała.
[ Z cyklu: Pouczenia niepocieszne i nieprzydatne.]

2009-03-20T09:03:00.000-07:00

Kęs po kęsie - dziura w mięsie.
Kto opłaci tłustych braci,
ten usmaży swego wroga,
tam gdzie dymi skraj połaci;
z ciała sklei farsz pieroga
i nakarmi złe paszczęki,
co jak w raju lepkim z brudu
wciąż żywota noszą męki
troszcząc się o ciągłość cudu.